[ فرشته ]*                                                             

آمد مرا! به خواب!_                                                    

فرشته ای!، که به تو! می مانـِست!_                                   

وگیسوی ِ سرخ ِ ابرشمینش!_                                          

  مرا! به تماشای ِ باغهای ِ معـلـّـق ِ  با ِبل  بـُرد و،                      

شرابشارهای ِ  - شوق و، شادی ِ-   ناب!...                          

وچشمهای ِ شوخ ِِ مِهرآگینش!_                                        

مدیترانه بود!، که آمیخته ای زِ آبی و، سبز!_                         

به انعکاس ِ پرتـُو ِ آفتابِ عالـَمتاب!...                                  

و غنچه ی ِ لبهایش!_                                                   

   که  َشهدآلودِ از تراوُش ِ جان!_                                         

 مرا!،  به   - رازگاه ِ-    عالـَم ِ ذرّات ِ شوردرنهان! بـُرد و،        

دیدارِ  دُ رّ ِ  خوشاب!...                                                

چه خوش!، اگر_                                                        

سـُروده ای  ِزمن بپذیرد_                                               

 مرا! دَهـَد تب و، تاب!.                                                                     

هاشم شریفی  << بودش >>  دانمارک                                                             

                                                               1994  April ,  Helsingør        

*چند واژه در این چامه! نسبتِ به نسخه ی ِآغازین! دگر گون شده است!.                   

                                                                             www.boodesh.com