[ مرگ ِ باورها! ]

 

          دیگرنداد، بید!؛

                       به نجوای ِ باد! _

                                          گوش...

          دیگر گذشت!، که رود!؛

                                 ز بیداد ِ صخره! _

                                                      سر کـُنـَد به شِکِوه سرود...

          دیگر نشد که از دل ِ  بلبل! _

                                     به همدلی ِ گــُل! _

                                                          روا شود چـَهچـَه...

          دیگر، امید ِ باغ!؛ به ایمان ِ زاغ و، کلاغ!؛

                                                       رفت از کف! _

          آنسان که واحه ای به کویر! _

          سوزان ز تاب و،  تشنه زتـَف! _

          چشم از کـَرَم بـِداشت! _

          بعد از تبانی ِ ابر و،  تند باد و،  شن ماسه!.

                                                                       هاشم شریفی  << بودش >>  دانمارک

07,02,2001  HelsingÝr